Τετάρτη, 25 Νοεμβρίου 2015

SICARIO: Ο ΕΚΤΕΛΕΣΤΗΣ 24 Σεπτεμβρίου στους κινηματογράφους

 SICARIO:
Ο ΕΚΤΕΛΕΣΤΗΣ
ΤΟΥ ΝΤΕΝΙΣ ΒΙΛΝΕΒ

ΕΜΙΛΙ ΜΠΛΑΝΤ ΜΠΕΝΙΣΙΟ ΝΤΕΛ ΤΟΡΟ ΤΖΟΣ ΜΠΡΟΛΙΝ



ΕΠΙΣΗΜΟ ΔΙΑΓΩΝΙΣΤΙΚΟ
ΦΕΣΤΙΒΑΛ ΚΑΝΝΩΝ

Ημερομηνία κυκλοφορίας: 24 Σεπτεμβρίου 2015

Διάρκεια: 121’


Στο Μεξικό, σικάριο σημαίνει εκτελεστής.
Η πράκτορας του FBI Κέιτ Μέισερ, αφού κατάφερε να καταξιωθεί σε ένα ανδροκρατούμενο χώρο, αναλαμβάνει μια αποστολή υψίστης σημασίας. Στρατολογημένη από το μυστηριώδη Ματ Γκρέιβερ, εντάσσεται σε μια ομάδα κατά του κλιμακούμενου πολέμου των καρτέλ ναρκωτικών. Με αρχηγό τον αινιγματικό Αλεχάντρο, η ομάδα βρίσκεται στα σύνορα ΗΠΑ-Μεξικό με αποστολή να συλληφθεί ο πιο διαβόητος αρχηγός καρτέλ.

 ΕΝΑ ΘΡΙΛΕΡ ΧΩΡΙΣ ΣΥΝΟΡΑ
«Δεν θα επιβιώσεις εδώ. Δεν είσαι λύκος. Αυτή είναι γη λύκων πια»- Αλεχάντρο
Η ακανόνιστη γραμμή μεταξύ ΗΠΑ και Μεξικό είναι βουτηγμένη στα ναρκωτικά, τη βία, την παράνομη μετανάστευση, τη διαφθορά και το απέραντο σκοτάδι. Το Σικάριο ακολουθεί το ταξίδι μιας ομάδας που κάνει στην άκρη τους κανόνες για να έρθει σε επαφή με αυτούς που δεν τους ακολούθησαν ποτέ.
Ο Ντενίς Βιλνέβ αναφέρει: «Το Sicario ρίχνει μια γενναία ματιά στις στρατιωτικές και κυβερνητικές επιχειρήσεις ενάντια των Μεξικανικών καρτέλ. Αυτή η ιστορία όμως αφορά και την Αμερική, τον ιδεαλισμό και την πραγματικότητα που συγκρούονται όταν έχει ν’ αντιμετωπίσει τα προβλήματα μιας άλλης χώρας».
«Είναι μια ταινία για τις επιλογές που κάνουμε», προσθέτει ο Μπενίσιο Ντελ Τόρο. «Είναι πολύ δύσκολο να χαρακτηρίσεις κάποιον καλό ή κακό σ’ αυτή την ιστορία. Αγιάζει ο σκοπός τα μέσα; Τι συμβαίνει όταν για να σκοτώσεις έναν άντρα  θα σκοτώσεις και 20 αθώους; Έπιασες τον κακό, αλλά με τι τίμημα;»
«Η Κέιτ ιντριγκάρεται από αυτό τον κόσμο», λέει η Έμιλι Μπλαντ. «Συνειδητοποιεί ότι άγγιζε μόνο την επιφάνεια των πραγμάτων όταν φερόταν σύμφωνα με τους κανόνες. Τώρα θέλει να κάνει τη διαφορά. Ωστόσο, και μόνο η ιδέα ότι πρέπει να σπάσει τους κανόνες φέρνει τον κόσμο της ανάποδα. Τίποτα πια δε βγάζει νόημα».
Ο Τζος Μπρόλιν βρήκε πολύ ενδιαφέρον το δίλλημα της ταινίας «ηθική εναντίον ασφάλειας» και  τα σημάδια που μπορεί να σου αφήσει η παράνομη συμπεριφορά έστω κι όταν πρόκειται για καλό σκοπό. «Η ταινία είναι ένα ανθρώπινο μυστήριο που ζητά λύση. Είναι ένα αγωνιώδες και συναισθηματικό παζλ».  

ΧΤΙΖΟΝΤΑΣ ΤΗΝ ΙΣΤΟΡΙΑ
Το ταξίδι πέρα από τα σύνορα ήταν μια καθημερινότητα για τον Τεξανό σεναριογράφο Τέιλορ Σέρινταν όταν ήταν νέος. Ο Σέρινταν είναι γνωστός ως ηθοποιός για τη συμμετοχή του στην τηλεοπτική σειρά “Sons of Anarchy.” Με την ερευνητική καρδιά ενός συγγραφέα, ένιωθε το κάλεσμα να γράψει για την ανάμνηση εκείνη που είχε πια εξαφανιστεί.
«Το Μεξικό δεν υπάρχει πια. Όχι εκείνο το Μεξικό που απλά πήγαινες για βόλτα. Έχει μετατραπεί σε άνομο τόπο», λέει ο Σέρινταν. «Συνειδητοποιήσα ότι δεν είχα δει κάποια ταινία για την αλλαγή του Βόρειου Μεξικό, πως αυτό κυριεύτηκε από τα ναρκωτικά και τη διαφθορά, πως τα καρτέλ στρατικοποιήθηκαν και πως η Αμερική αντιμετωπίζει αυτά τα προβλήματα».
Όσο περισσότερο ερευνούσε, τόσο ο Σέρινταν έβλεπε πως τα μαζικά κέρδη αλλοίωναν την ανθρώπινη αξιοπρέπεια. Στην αναζήτηση της ιστορίας της καθιέρωσης της σημερινής κατάστασης, βρέθηκε αντιμέτωπος με άκρως απόρρητα προγράμματα της CIA, μυστικές συμφωνίες της Δίωξης Ναρκωτικών, δολοφονίες δημοσιογράφων από τα καρτέλ και τα «σπίτια θανάτου»- σπίτια που δεν κατοικούσαν άνθρωποι, αλλά ήταν φτιαγμένοι οι τοίχοι από αυτούς- τους εχθρούς των καρτέλ. Δεν ήταν μια συνηθισμένη έρευνα για μια ταινία.
Ο Σέρινταν ξεκίνησε την έρευνα από την έρημο Τσιούαουα. Στην αρχή, λάμβανε μόνο σιωπή. «Πήγα σε όλη τη γραμμή των συνόρων. Δε γινόταν να πάρω συνέντευξη από μέλη των καρτέλ, ούτε κυβερνητικούς αξιωματούχους. Ο μόνος τρόπος να αποκτήσω εικόνα, ήταν να μου μιλήσουν οι άνθρωποι που επηρεάζονται από αυτήν την κατάσταση. Τους μετανάστες που η ανάγκη τους οδήγησε να κατοικήσουν στην περιοχή μεταξύ της Νότιας Αριζόνα, του Νέου Μεξικό και του βόρειου Μεξικό. Αυτοί ήταν οι πηγές μου», αναφέρει ο Σέρινταν.
Σταδιακά, άρχισε να αποκαλύπτεται μια εικόνα του πολέμου των ναρκωτικών που δεν είχε δει ποτέ η Αμερική. «Οι εγκληματικές ιστορίες συνήθως λέγονται από την οπτική του ήρωα ή του κακού. Αυτή η ιστορία δεν είναι έτσι. Είναι μια ιστορία που ακόμη κι όταν πιάσεις τον κακό, το πρόβλημα δε θα σταματήσει. Θα υπάρξει ένας νέος την επόμενη ημέρα», σημειώνει ο Σέρινταν.
Ο Σέρινταν ενδιαφερόταν να πει και μια προσωπική ιστορία. Μια ιστορία για το πώς ένας τίμιος άνθρωπος, που απλά αναζητά τη δικαιοσύνη, στοιχειώνεται από τις αποκαλύψεις στα σύνορα. Έτσι γεννήθηκε ένας ιδιαίτερος χαρακτήρας, μέσα από τα μάτια του οποίου παρακολουθούμε την ιστορία: η Κέιτ Μέισερ.

Ο ΝΤΕΝΙΣ ΒΙΛΝΕΒ ΠΗΓΑΙΝΕΙ ΝΟΤΙΑ
«Υπάρχει μόνο σκοτάδι, φίλε μου»- Αλεχάντρο
Ο Ντενίς Βιλνέβ καταπιάνεται χρόνια με περιοχές που τα ηθικά ζητήματα και οι ανθρώπινες ανάγκες συναντιούνται. Από το πιο πρόσφατο Prisoners, μέχρι το Μέσα από τις φλόγες. Δεν υπήρχε αμφιβολία ότι ταίριαζε απόλυτα στο προφίλ του ανθρώπου που θα έπρεπε να είναι πίσω από την κάμερα.
Ο Βιλνέβ ένιωσε αμέσως μια έλξη για το σενάριο, δεν ήθελε όμως να κρίνει κανέναν, αλλά να αφήσει το κοινό να αποφασίσει εάν αυτές οι επιχειρήσεις αξίζουν. «Πάντα πίστευα ότι ο κόσμος μας είναι γκρι, τίποτα δεν είναι άσπρο και μαύρο, κι ότι η αντίληψη του καλού και του κακού καθορίζεται από τη γεωγραφική μας τοποθεσία», σχολιάζει ο σκηνοθέτης. «Υπάρχει λύση στο εμπόριο ναρκωτικών; Το Sicario θέτει πολλά ερωτήματα, αλλά αφήνει ανοιχτές τις απαντήσεις».
Στο βόρειο Μεξικό, η διαφορά καλού και κακού έχει θολώσει περισσότερο από οπουδήποτε στον κόσμο. Ίσως κανείς, ακόμη κι ο πιο τίμιος άνθρωπος δε μπορεί να φύγει από εκεί , χωρίς να αλλοιώσει την ψυχή του. Ο Βιλνέβ τονίζει ότι ο αγώνας κατά της βίας με βία είναι φαύλος κύκλος.
«Το Sicario πρόκειται εν μέρει για ένα φάντασμα: την απαρχαιωμένη ιδέα ότι η Βόρεια Αμερική μπορεί να αντιμετωπίσει τα πιο βίαια προβλήματα του κόσμου με πολύ αποτελεσματικό τρόπο και διακριτικά. Αυτό κάποτε έδινε ανακούφιση- σήμερα ο κόσμος όμως, έχει γίνει ένας πολύ πιο πολύπλοκος τόπος», λέει ο σκηνοθέτης.
«Έχουμε την ανάγκη για υπερήρωες. Ωστόσο, στη σημερινή πραγματικότητα, οι ήρωες δεν έχουν καθαρά χέρια. Οι ήρωες έρχονται αντιμέτωποι με τα μεγαλύτερα ηθικά ζητήματα, με αποφάσεις που πρέπει να πάρουν απέναντι στο διάβολο. Τα ηθικά διλήμματα του Sicario με συναρπάζουν. Πόσο μακρυά πρέπει να φτάσουμε για να σταματήσουμε τη δράση των καρτέλ; Μπορούμε να τα σταματήσουμε χωρίς να γίνουμε σαν αυτούς που τα συντηρούν;»

ΤΑ ΓΥΡΙΣΜΑΤΑ ΣΤΟ ΝΕΟ ΜΕΞΙΚΟ, ΤΟ ΤΕΞΑΣ ΚΑΙ ΤΟ ΜΕΞΙΚΟ  
«Τίποτα δε θα βγάζει νόημα στα Αμερικάνικα αυτιά σου, και θα αμφισβητείς τα πάντα. Στο τέλος όμως, θα πεις «Είχατε δίκιο»», - Αλεχάντρο 
Η πόλη Χουάρεζ του Μεξικό βρίσκεται στις όχθες του Ρίο Γκράντε, δίπλα στο Ελ Πάσο του Τέξας. Για τους κατοίκους, είναι έξω από τον κόσμο. Η κάποτε αναπτυσσόμενη πόλη έχει γίνει «φονική πρωτεύουσα του κόσμου», οι κάτοικοι ζουν μέσα στο φόβο και σε συνθήκες εξαθλίωσης. Οι εξαφανίσεις και οι δολοφονίες είναι πλέον τόσο συχνά φαινόμενα, που δε φτάνουν ούτε στις εφημερίδες.
Παρόλο που τα ποσοστά εγκληματικότητας έχουν πέσει από το 2012, παραμένει μια πολύ επικίνδυνη πόλη για δημοσιογράφους και επισκέπτες. Πως θα πήγαινε λοιπόν ένα κινηματογραφικό συνεργείο εκεί; Ακόμη και το ρεπεράζ έμοιαζε με στρατιωτική επιχείρηση.
«Όταν αποφασίσαμε να πάμε στο Χουάρεζ, κανείς δε μας έδινε επίσημη έγκριση να περάσουμε τα σύνορα. Συνεργαστήκαμε με ένα Μεξικάνο, που είχε καταφέρει να περάσει στην πόλη ένα συνεργείο του CNN παλιότερα, ο οποίος με τη σειρά του μας έφερε σε επαφή με μυστικούς πράκτορες που μας συνόδευαν στην πόλη. Κουβαλούσαν πολυβόλα στο μπροστινό κάθισμα και μας δίναν οδηγίες, όπως ότι θα ήταν προτιμότερο να φοράμε γυαλιά αντί για φακούς, σε περίπτωση που μας απήγαγαν. Οδηγούσαμε ένα λευκό τζιπ, γιατί οι άνθρωποι των καρτέλ οδηγούσαν μαύρα και θα στοχοποιούμασταν», αναφέρει ο παραγωγός Μπασίλ Ιβάνικ. «Μας επέτρεψαν να βγούμε από το όχημα μόνο δύο φορές. Μας ακολουθούσε ένα αυτοκίνητο γιατί είμασταν εκεί για πολύ καιρό. Αυτό που μας έκανε τη μεγαλύτερη εντύπωση ωστόσο στο Χουάρεζ είναι ότι η ζωή συνεχίζεται-  τα παιδιά παίζουν, οι άνθρωποι δουλεύουν, ενώ ταυτόχρονα την πόλη καλύπτει ένα ατελείωτο σκοτάδι».
Τα γυρίσματα δεν έγιναν στους δρόμους του Χουάρεζ για προφανείς λόγους, αλλά στο βάθος του τοπίου που φαίνεται στην ταινία, είναι όντως η πόλη. Τα περισσότερα γυρίσματα έγιναν  στην Αλμπουκέρκη, το Νέο Μεξικό, το Ελ Πάσο στο Τέξας και στη Βερακρούζ του Μεξικό.

Ο ΠΟΛΕΜΟΣ ΤΩΝ ΚΑΡΤΕΛ ΣΕ ΝΟΥΜΕΡΑ
  • §  Οι ΗΠΑ είναι η πρώτη χώρα σε κατανάλωση κοκαΐνης στον κόσμο.
  • §  Το 84% της κοκαΐνης που φτάνει στις ΗΠΑ προέρχεται από την κεντρική Αμερική και το Μεξικό.
  • §  Από το 2012 μέχρι το 2013, οι καταγεγραμμένες απαγωγές κι εκβιασμοί στο Μεξικό αυξήθηκαν κατλα 25.7% και 29,1% αντίστοιχα.
  • §  Σύμφωνα με μια έρευνα της Εθνικής Στατιστικής Υπηρεσίας του Μεξικό (INEGI), το 94% των συνολικών εγκλημάτων και το 99% των απαγωγών στο Μεξικό, δεν καταγγέλθηκαν ποτέ και παρέμειναν αδιερεύνητα.
  • §  Η Δίωξη Ναρκωτικών της Αμερικής ανέφερε μια αύξηση κατά 324% στην κατάσχεση ηρωίνης στα σύνορα με το Μεξικό, για το διάστημα μεταξύ 2009 και 2013.
  • §  Από το 2006 που ξεκίνησε ο πόλεμος των καρτέλ μέχρι το 2014, υπολογίζεται ότι πέθαναν  περίπου 90.000 Μεξικανοί.
  • §  Από τον Ιανουάριο του 2000 έως το Μάρτιο του 2015, 103 δημοσιογράφοι δολοφονήθηκαν και 25 εξαφανίστηκαν.
  • §  Η Παγκόσμια Επιτροπή για τα Ανθρώπινα Δικαιώματα δήλωσε το 2014 ότι το 89% των εγκλημάτων κατά δημοσιογράφων στο Μεξικό, δε βλέπει ποτέ το φως της δικαιοσύνης.
  • §  Σύμφωνα με έρευνα της Αμερικανικής κυβέρνησης το 2010, περίπου 19 με 29 δισεκατομμύρια δολλάρια πηγαίνουν στο Μεξικό από την Αμερική για διακίνηση ναρκωτικών.
  • §  Σύμφωνα με έρευνα του 2011, η διακίνηση ναρκωτικών αναλογεί στο 3 με 4% του μεγαλύτερου από 1 τρισεκατομμύριο δολλάρια ΑΕΠ του Μεξικό.

Πηγές:
(1) 2015 International Narcotics Control Strategy Report – U.S. Department of State
http://www.state.gov/documents/organization/239560.pdf
(2) Law and Disorder in Mexico – Human Rights Watch article
https://www.hrw.org/news/2014/11/18/law-and-disorder-mexico
(3) A Wake-Up Call for Mexico – Human Rights Watch article
https://www.hrw.org/news/2015/05/04/wake-call-mexico
(4) Bi-National Criminal Proceeds Study – U.S. Immigration and Customs Enforcement
http://www.ice.gov/doclib/cornerstone/pdf/cps-study.pdf
(5) The Drug War in Mexico: Confronting a Shared Threat – 2011 Council on Foreign Relations Special Report
http://www.cfr.org/mexico/drug-war-mexico/p24262

ΒΙΟΓΡΑΦΙΚΑ ΗΘΟΠΟΙΩΝ
Η βραβευμένη με Χρυσή Σφαίρα Έμιλι Μπλαντ έγινε ευρύτερα γνωστή με ρόλους όπως στις ταινίες My Summer of Love και Ο διάβολος φοράει Prada.
Η Μπλαντ ήταν υποψήφια για Χρυσή Σφαίρα για την ερμηνεία της στο ‘The Bakers Wife το 2014, το Ψαρεύοντας στην Υεμένη, όπως και για το The Young Victoria.
Η Μπλαντ ξεκίνησε την καριέρα της στο Φεστιβάλ Chichester το 2002, όπου ερμήνευσε την Ιουλιέτα για το θεατρικό σανίδι. Το ντεμπούτο της στη θεατρική σκηνή του Λονδίνου ήταν η παραγωγή The Royal Family, στο πλάι της Τζούντι Ντεντς.
Απέσπασε Χρυσή Σφαίρα για την ερμηνεία της στην τηλεταινία του BBC Gideons Daughter. Συνολικά στην καριέρα της υπήρξε υποψήφια για Χρυσή Σφαίρα άλλες τρεις φορές, για δύο βραβεία BAFTA, και δύο βραβεία των British Independent Film Awards.
Ο Μπενίσιο Ντελ Τόρο έχει τιμηθεί με Όσκαρ Β’ Ανδρικού Ρόλου για την ερμηνεία του στο Traffic του Στίβεν Σόντερμπεργκ, και ήταν υποψήφιος για το ρόλο του στο 21 Γραμμάρια του Αλεχάντρο Ινιαρίτου. Συνεργάστηκε ξανά με το Σόντερμπεργκ για το  Che, και η ερμηνεία του του χάρισε Βραβείο Καλύτερου Ηθοποιού στο Φεστιβάλ Καννών το 2008.
Ο Ντελ Τόρο έκανε το ντεμπούτο του στο License to Kill του Τζον Γκλεν. Γεννημένος στο Πουέρτο Ρίκο, μεγάλωσε στη Πενσυλβάνια. Σπούδασε στο Πανεπιστήμιο της Καλιφόρνια στο Σαν Ντιέγκο, όπου συμμετείχε σε αμέτρητες θεατρικές παραστάσεις. Μία από αυτές τον οδήγησε στο θέατρο Lafayette της Νέας Υόρκης. Ο Ντελ Τόρο στη συνέχεια σπούδασε στο  Ωδείο Stella Adler με μέντορα τον Άρθουρ Μεντόζα.
Ο Τζος Μπρόλιν ήταν υποψήφιος για Όσκαρ και για Βραβείο από το Σωματείο Ηθοποιών για το ρόλο του στο Milk του Γκας Βαν Σαντ. Τη χρονιά που μας πέρασε, προκάλεσε αίσθηση με την ερμηνεία του Έμφυτο Ελάττωμα του Πολ Τόμας Άντερσον και ήταν υποψήφιος στα Βραβεία Critics Choice. Από το σωματείο ηθοποιών βραβεύτηκε και για την ερμηνεία του στο Καμία Πατρίδα για τους Μελλοθάνατους. Ο Μπρόλιν έκανε το ντεμπούτο το στη μεγάλη οθόνη στην ταινία Goonies, του Ρίτσαρντ Ντόνερ.
Για τη μικρή οθόνη, ο Μπρόλιν εμφανίστηκε στις σειρές “The Young Riders,” “Private Eye”, “Winnetka Road”, “Into the West,” και “Mr. Sterling.”
Ως παραγωγός εργάστηκε με το Ματ Ντέιμον και τον Κρις Μουρ σε ένα ντοκιμαντέρ με τίτλο The People Speak, βασισμένο στο βιβλίο του 1980 A Peoples History of the United States. Η ταινία προβλήθηκε από το History Channel το 2009.
Ο Μπρόλιν έκανε το σκηνοθετικό του ντεμπούτο το 2008 με τη μικρού μήκους ταινία  X. Προβλήθηκε στα φεστιβάλ της Σάντα Μπάρμπαρα, South by Southwest και του Ντάλας.

ΒΙΟΓΡΑΦΙΚΟ ΣΚΗΝΟΘΕΤΗ
Ένας από τους πιο ταλαντούχους σκηνοθέτες της γενιάς του, ο Ντενίς Βιλνέβ, έχει πείσει κοινό και κριτικούς με το μοναδικό του οπτικό στυλ και τη φρέσκια προσέγγιση στην αφήγηση.
Το ντεμπούτο το «Un 32 août sur Terre» (August 32nd on Earth), επιλέχθηκε από περισσότερα από 35 φεστιβάλ το 1998, και συμμετείχε στο τμήμα Ένα Κάποιο Βλέμμα του Φεστιβάλ Καννών και στο φεστιβάλ του Τορόντο.
Το 2000, η ταινία του Maëlstrom, επιλέγεται από το Σάντανς, το Τορόντο και άλλα 30 φεστιβάλ διεθνώς. Η ταινία απέσπασε συνολικά 25 βραβεία, ανάμεσα στα οποία και το FIPRESCI στο φεστιβάλ του Βερολίνου το 2001. Η ταινία ήταν η επίσημη πρόταση του Καναδά για τα Όσκαρ το 2001.
Το 2008, κάνει τη μικρού μήκους Next Floor, η οποία απέσπασε το βραβείο Καλύτερης Μικρού μήκους ταινίας της Canal+, στο φεστιβάλ Καννών. Επιλέχθηκε επίσης σε 150 φεστιβάλ διεθνώς, όπου κι απέσπασε περίπου 50 βραβεία.
Το 2009, κυκλοφορεί η τρίτη ταινία του, το Πολυτεχνείο (Polytechnique). Η ταινία έκανε πρεμιέρα στο Δεκαπενθήμερο σκηνοθετών στις Κάννες, ενώ ακολούθησαν κι άλλα φεστιβάλ, όπως του Ελσίνκι, της Στοκχόλμης, του Λονδίνου, της Τάιπεϊ και Γκιζόν. Έλαβε το βραβείο Καλύτερης Καναδικής Ταινίας το 2009, από την ένωση κριτικών του Καναδά, κι άλλα 9 βραβεία Genie και 5 Jutra, ανάμεσα στα οποία και Καλύτερης Σκηνοθεσίας.
Η τέταρτη μεγάλου μήκους του Μέσα από τις φλόγες (Incendies), ήταν υποψήφια για Όσκαρ Καλύτερης Ξενόγλωσσης Ταινίας το 2011.
Ο Άνθρωπος Αντίγραφο (Enemy) ήταν η πρώτη αγγλόφωνη ταινία του σκηνοθέτη και συνεργασία με τον Τζέικ Τζίλενχαλ, η οποία και συνεχίστηκε στο Prisoners.

ΒΙΟΓΡΑΦΙΚΟ ΣΕΝΑΡΙΟΓΡΑΦΟΥ
Το 2012 ο Τέιλορ Σέρινταν πούλησε το σενάριο του Comancheria στην εταιρία Sidney Kimmel Entertainment. Η ταινία μπήκε ήδη σε παραγωγή με σκηνοθέτη το Ντέιβιντ ΜακΚένζι και πρωταγωνιστές τους Κρις Πάιν, Μπεν Φόστερ και Τζεφ Μπρίτζες.
Ο Σέρινταν έχει διασκευάσει για τη Warner Bros το μυθιστόρημα του Χάουαρντ Μπλουμ, Dark Invasion. Στην ταινία θα πρωταγωνιστήσει ο Μπράντλεϊ Κούπερ. Ετοιμάζει ταυτόχρονα το σενάριο για τη σειρά Yellowstone του HBO.

Ο Σέρινταν είναι ευρύτερα γνωστός ως ηθοποιός για τη συμμετοχή του στην τηλεοπτική σειρά “Sons of Anarchy.”

ΕΡΩΤΑΣ ΧΩΡΙΣ ΔΕΣΜΕΥΣΕΙΣ (SLEEPING WITH OTHER PEOPLE) 17 Σεπτεμβρίου στους κινηματογράφους


ΕΡΩΤΑΣ ΧΩΡΙΣ ΔΕΣΜΕΥΣΕΙΣ
SLEEPING WITH OTHER PEOPLE

ΤΗΣ ΛΕΣΛΙ ΧΕΝΤΛΑΝΤ
ΣΕ ΠΑΡΑΓΩΓΗ ΓΟΥΙΛ ΦΕΡΕΛ, ΑΝΤΑΜ ΜακΚΕΪ, ΣΙΝΤΝΕΪ ΚΙΜΕΛΤΖΕΪΣΟΝ ΣΟΥΝΤΕΪΚΙΣ ΑΛΙΣΟΝ ΜΠΡΙ ΑΝΤΑΜ ΣΚΟΤ ΑΜΑΝΤΑ ΠΙΤ


  
Διάρκεια: 92’

ΣΥΝΟΨΗ
Οι Νεοϋρκέζοι Λέινι και Τζέικ είχαν περάσει μαζί μια βραδιά πριν δώδεκα χρόνια, και η μοίρα τους φέρνει πάλι κοντά σήμερα. Εξακολουθούν όμως να έχουν και οι δύο το ίδιο πρόβλημα που είχαν και τότε: δεν πιστεύουν στη μονογαμία και δε μπορούν να κρατήσουν μια σχέση. Αποφασισμένοι να μείνουν φίλοι, παρότι θέλουν να είναι μαζί, συμφωνούν να κρατήσουν τη σχέση τους πλατωνική- κάτι που βρίσκουν δύσκολο να τηρήσουν.

ΔΗΛΩΣΗ ΣΚΗΝΟΘΕΤΙΔΑΣ
Ο έρωτας χωρίς δεσμεύσεις προέκυψε όσο έκανα διακοπές στο Σαν Φρανσίσκο. Πήγα εκεί για να γράψω, κι αυτοί οι χαρακτήρες και η ιστορία τους ήταν σταθερά στο μυαλό μου. Ήξερα ότι θα ήταν η επόμενη ταινία μου, γιατί ήταν πολύ προσωπική. Προκάλεσα τον εαυτό μου να μη γράψει απλά για έναν παλιό έρωτα, αλλά να εκσυγχρονίσω το είδος της ρομαντικής κωμωδίας για τις νέες γενιές.
Ο κόσμος συχνά κοροϊδεύει το είδος της ρομαντική κωμωδίας, αλλά είναι από τα παλαιότερα στην ιστορία του κινηματογράφου. Ο έρωτας χωρίς δεσμεύσεις δεν είναι το τυπικό δείγμα ωστόσο. Νομίζω ότι όσο το κοινό έχανε την αθωότητα του, το είδος έχανε την αίγλη του. Για να δημιουργήσεις αγωνία χρειάζεσαι εμπόδια που δε μπορούν οι ήρωες σου να ξεπεράσουν: τη συμπεριφορά τους και το παρελθόν τους.
Ο Τζέικ και η Λέινι που συναντάμε στην αρχή της ιστορίας, όσο είναι ακόμα φοιτητές, είναι πολύ διαφορετικοί άνθρωποι απ’ ότι είναι σήμερα. Βλέπουμε πως το σεξ και η οικειότητα τους έχουν μετατρέψει σε περίπλοκους ενήλικες. Η Λέινι δε μπορεί να μείνει πιστή σε ένα άντρα, αλλά ταυτόχρονα είναι εμμονική με έναν συγκεκριμένο. Ο Τζέικ έχει εξελιχθεί από ντροπαλό νεαρό σε γοητευτικό γυναικά. Μπορεί να έχει όποια γυναίκα θέλει αλλά τρέμει στην ιδέα ότι κάποια μπορεί να τον πληγώσει.
Τα γυρίσματα στη Νέα Υόρκη ήταν δύσκολα, αλλά άξιζε τον κόπο. Ποιός δεν αγαπάει τη Νέα Υόρκη;
-Λέσλι Χέντλαντ (Από το Q&A στο Φεστιβάλ του Sundance)
ΟΙ ΠΡΩΤΑΓΩΝΙΣΤΕΣ
Τζέισον Σουντέικις
Φιλμογραφία:


Masterminds - Οι Ανεγκέφαλοι (2015)
Sleeping with Other People - Ερωτας Χωρίς Δεσμεύσεις (2015)               
Horrible Bosses 2 - Αφεντικά για Σκότωμα 2 (2014)    
Drinking Buddies - Ποτέ Μη Λες Ποτά (2013)
Epic - Το Μυστικό Βασίλειο του Δάσους (2013)            
Movie 43 (2013) 
We`re the Millers - Οικογένεια Μίλερ (2013)              
The Campaign - Οι Υποψήφιοι (2012)            
A Good Old Fashioned Orgy (2011)
Hall Pass - Εργένηδες για μια Εβδομάδα (2011)            
Horrible Bosses - Αφεντικά για Σκότωμα (2011)          
Going the Distance - Από Μακριά και Αγαπημένοι (2010)         
The Bounty Hunter - Επικηρύσσοντας την Πρώην (2010)
Semi-Pro - Ο Ασχετ-Ball (2008)        
The Rocker (2008)              
What Happens in Vegas - Τζακ Ποτ στον Ερωτα (2008)
Bill - Οταν Συνάντησε τον Μπιλ (2007)


 Άλισον Μπρι
Φιλμογραφία:


Get Hard - Θα Σε Κάνω Αντρα (2015)
Sleeping with Other People - Ερωτας Χωρίς Δεσμεύσεις (2015)               
The Lego Movie - Η Lego Ταινία (2014)         
The Kings of Summer - Το Καλοκαίρι της Ζωής μας (2013)         
Save the Date - Πρόταση Γάμου (2012)
The Five-Year Engagement - Πέντε Χρόνια Αρραβώνας (2012)
Scream 4 (2011)




Η ΣΚΗΝΟΘΕΤΗΣ

Η Λέσλι Χέντλαντ είναι σεναριογράφος, θεατρική συγγραφέας και σκηνοθέτης. Πήρε το πτυχίο της στη δραματική σχολή  Tisch School of the Arts της Νέας Υόρκης. Τα θεατρικά που έγραψε είναι μια σειρά των επτά θανάσιμων αμαρτημάτων: Cinephilia (λαγνεία), Bachelorette (λαιμαργία), Assistance (απληστία), Surfer Girl (νωθρότητα), Reverb (οργή), και Accidental Blonde (φθόνος). Για την τηλεόραση, συμμετείχε ως σεναριογράφος στο “Terriers του FX. Οι Εργένισσες είναι η πρώτη της δουλειά στη μεγάλη οθόνη ως σκηνοθέτης, ενώ υπογράφει το σενάριο του ABOUT LAST NIGHT.  Το Έρωτας χωρίς δεσμεύσεις είναι η δεύτερη μεγάλου μήκους ταινία της.


ΤΟ ΧΑΡΙΣΜΑ (SOLACE) 3 Σεπτεμβρίου στους κινηματογράφους

ΤΟ ΧΑΡΙΣΜΑ
SOLACE
Του Αφόνσο Ποϋάρτ
Ημερομηνία κυκλοφορίας: 3 Σεπτεμβρίου 2015


Το Χάρισμα διηγείται την ιστορία του βετεράνου πράκτορα του FBI (Τζέφρι Ντιν Μόργκαν) και της συνεργάτιδος του (Άμπι Κόρνις), που ζητούν τη βοήθεια ενός συνταξιοδοτημένου γιατρού, του Τζον Κλάνσι (Άντονι Χόπκινς) για να επιλύσουν μια σειρά από μυστηριώδεις δολοφονίες. Οι υπερφυσικές δυνάμεις του Κλάνσι, τα ζωντανά και ανησυχητικά οράματα, τον βάζουν στο στόχαστρο του δολοφόνου (Κόλιν Φάρελ). Ο γιατρός σύντομα θα αντιληφθεί ότι το χάρισμα του δεν είναι αρκετό ενάντια στις δυνάμεις αυτού του στυγερού εγκληματία.

Διάρκεια: 101 λεπτά




Σύνοψη
Ο ειδικός πράκτορας του FBI, Τζο Μέριγουεδερ αντιμετωπίζει μια σειρά από μυστηριώδεις δολοφονίες, όταν αποφασίζει να ζητήσει τη βοήθεια του πρώην συνεργάτη του και γιατρού, Τζον Κλάνσι.  Ο μοναχικός γιατρός που τα παράτησε όλα όταν πέθανε η κόρη του και διαλύθηκε ο γάμος του, δεν έχει καμία διάθεση να συνεργαστεί. Αλλάζει γνώμη όταν αρχίζουν τα απανωτά βίαια οράματα για τη νεαρή συνεργάτιδα του Μέριγουεδερ, Κάθι Κάουλες. Θεωρεί ότι είναι προσωπικά μηνύματα για τον ίδιο. Οι δυνάμεις του τον βάζουν στο στόχαστρο του βασικού υπόπτου, Τσαρλς Αμπρός, και αποδεικνύονται λίγες ενάντια στη θέληση του.
Η παραγωγή
Περίπου 13 χρόνια πριν, ο παραγωγός Μπο Φλιν διάβασε το σενάριο του υπερφυσικού θρίλερ Το Χάρισμα και το βρήκε μοναδικό. Ο Φλυν και οι συνεργάτες του, κράτησαν το σενάριο για δέκα χρόνια στο στούντιο χωρίς να το αξιοποιούν.
Το 2008, μετά τη συνεργασία του Φλυν με τον Άντονι Χόπκινς στο Η Τελετή (The Rite), έψαχναν μαζί να δουλέψουν σε κάτι νέο, οπότε ο Φλυν έδωσε το σενάριο στο βραβευμένο με Όσκαρ ηθοποιό. Ο Χόπκινς δέχτηκε αμέσως.
«Όταν ένα σενάριο είναι καλογραμμένο, είναι κι ενδιαφέρον- κι αυτό ήταν καλογραμμένο. Δεν πιστεύω ιδιαίτερα σε υπερφυσικές δυνάμεις, αλλά προσπαθώ να μένω ανοιχτόμυαλος. Πιστεύω ότι θα υπάρχουν πάντα πράγματα στη ζωή που δε μπορεί να εξηγήσει κανείς», αναφέρει ο Άντονι Χόπκινς.
Το στούντιο ήθελε αλλαγές στο σενάριο, οπότε προσέγγισαν τον υποψήφιο για Όσκαρ για το Frost/Nixon, Πίτερ Μόργκαν. Το σενάριο που παρέδωσε κλείδωσε, όσο συνεχιζόταν η αναζήτηση σκηνοθέτη. Το 2011, ο Φλυν αποφάσισε να εμπιστευτεί το σενάριο στον Αφόνσο Ποϋάρτ, αφού παρακολούθησε το 2 Coelhos (2 Rabbits),.
Ο σκηνοθέτης αναφέρει ότι μετά την επιτυχία της πρώτης του ταινίας διάβασε αρκετά σενάρια, αλλά ερωτεύτηκε το Χάρισμα. « Η ταινία έχει την τέλεια ισορροπία δομής, υπόθεσης και χαρακτήρων. Είναι έξυπνη, αγωνιώδης και γεμάτη δράση. Ένιωσα άμεσα την πρόκληση να δω μέσα από το βλέμα ενός ανθρώπου με υπερφυσικές δυνατότητες και να δώσω ζωή σε αυτές»,  αναφέρει ο ίδιος.
Μετά από μια δεκαετία, ένας από τους παραγωγούς, ο Άουγκσμπεργκερ, θεωρεί ότι ο λόγος που κατάφερε τελικά η ταινία να πραγματοποιηθεί, είναι απλός: «Το Χάρισμα είναι ένα έξυπνο θρίλερ για ενήλικες με πολύ ενδιαφέροντες χαρακτήρες. Δεν υπάχρουν κλισέ εδώ. Μπορώ με βεβαιότητα να πω ότι μείναμε πιστοί στην πρωτότυπη ιδέα. Το Χάρισμα είναι το ίδιο καλό όσο περιμέναμε ότι θα είναι από την πρώτη φορά που το διαβάσαμε

Το καστ
Ο Άντονι Χόπκινς  έχει βραβευτεί με Όσκαρ για την ερμηνεία του στη Σιωπή των Αμνών (1991), ενώ ήταν υποψήφιος για Όσκαρ για τα Τ’ απομεινάρια μιας μέρας (The Remains of the Day) (1993), Νίξον (Nixon) (1995) και Amistad (1998). Τιμήθηκε επίσης με τον τίτλο του Καλύτερου ηθοποιού από τη Βρετανική Ακαδημία για το Τ’ απομεινάρια μιας μέρας κι έλαβε δύο βραβεία Emmy® για το “The Lindbergh Kidnapping Case” (1976) και το“The Bunker” (1981). Το Αμερικανικό Ινστιτούτο Κινηματογράφου τον ονόμασε Νο1 «κακό» στον κινηματογράφο.
Στη 50ετη καριέρα του, ο Χόπκινς έχει πρωταγωνιστήσει σε ταινίες όπως οι Hitchcock, Η Τελετή (The Rite), Red2, Red, Η Μάσκα του Ζορό (The Mask of Zorro), Συνάντησε το Τζο Μπλακ (Meet Joe Black), Howards End, Απόδειξη Ενοχής (Fracture), Θρύλοι του πάθους (Legends of the Fall), Ο εκκεντρικός κύριος Κέλογκ (The Road to Wellville), Επιστροφή στο Χάουαρντς Εντ (Howards End), Παιχνίδια επιβίωσης (The Edge), Στη χώρα της σκιάς (Shadowlands), Bram Stokers Dracula, 84 Charing Cross, Ο άνθρωπος ελέφαντας (The Elephant Man), Η ανταρσία του Μπάουντι (The Bounty), Thor και Thor: The Dark World. Ο πιο πρόσφατος ρόλος του ήταν ως Μαθουσάλας στο Νώε.
Ο Κόλιν Φάρελ έχει βραβευτεί με Χρυσή Σφαίρα καλύτερου Ηθοποιού για την ερμηνεία του στην ταινία In Bruges (2008), ενώ λάβει αμέτρητα βραβεία και διακρίσεις για ταινίες όπως οι Saving Mr. Banks, Μια Χειμωνιάτικη Ιστορία (Winters Tale),Η γεύση της εκδίκησης (Dead Man Down),Ολική Επαναφορά _ Total Recall), The Way Back, Νύχτα Τρόμου (Fright Nigh)t,Το όνειρο της Κασσάνδρας (Cassandras Dream),Ζήτημα τιμής (Pride & Glory), Miami Vice, The New World, Αλέξανδρος (Alexander),Η δοκιμασία (The Recruit), Τηλε...φονικός θάλαμος (Phone Booth), Minority Report, S.W.A.T. και Daredevil. Πιο πρόσφατα, εμφανίστηκε στη δεύτερη σεζόν της τηλεοπτικής σειράς True Detective” του HBO.
Το 2014 ήταν μια πολυάσχολη χρονιά για τον Τζέφρι Ντιν Μόργκαν. Προς το παρόν ολοκληρώνει γυρίσματα για το Bus 657 στο πλευρό του Ρόμπερτ Ντε Νίρο. Προηγουμένως, ολοκλήρωσε τη σειρά του History ChannelTexas Rising” με τον Μπιλ Πάξτον και το Desierto του Γιονάς Κουαρόν.
Πέρυσι εμφανίστηκε στο γουέστερν The Salvation με τους Ματς Μίκελσεν και Έβα Γκριν, που έκανε πρεμιέρα στο Φεστιβάλ Καννών. Άλλες ταινίες που εμφανίστηκε περιλαμβάνουν τις Ελεύθερη Συμβίωση (Peace, Love & Misunderstanding), Ακρωτηριασμοί (The Texas Killing Fields), Watchmen, Οι Επικίνδυνοι (The Losers), Έτσι πήραμε το Γούντστοκ (Taking Woodstock), Σύζυγος... κατά λάθος ( The Accidental Husband), Fred Claus,και Kabluey.
Αγαπήθηκε ιδιαίτερα για τις τηλεοπτικές του εμφανίσεις στις σειρές “Supernatural” και “Greys Anatomy”.
  

Ο σκηνοθέτης
Ο σκηνοθέτης Αφόνσο Ποϋάρτ έκανε το ντεμπούτο του με την ταινία 2Coelhos (2 Rabbits) που έγινε αμέσως μεγάλη επιτυχία στην πατρίδα του τη Βραζιλία. Τώρα, ετοιμάζει την επομένη ταινία του, Vale Tudo, για τον βραζιλιάνο πρωταθλητή πολεμικών τεχνών, Χοσέ Άλντο. 

ΤΑΞΙΔΙ ΣΤΗΝ ΑΛΑΜΠΑΜΑ (A WALK IN THE WOODS) 10 Σεπτεμβρίου στους κινηματογράφους

ΤΑΞΙΔΙ ΣΤΗΝ ΑΛΑΜΠΑΜΑ
A WALK IN THE WOODS
του Κεν Κουάπις

Βασισμένη στα απομνημονεύματα του Μπιλ Μπράισον (1998)

Μια παραγωγή των Ρόμπερντ Ρέντφορντ, Μπιλ Χόλντερμαν, Τσιπ Ντίγκινς
Σενάριο: Ρικ Κερμπ

Ρόμπερντ Ρέντφορντ Νικ Νόλτε Έμα Τόμπσον Νικ Όφερμαν Μαίρη Στινμπέργκεν


Διάρκεια: 104’




Σύνοψη
Ο συγγραφέας Μπιλ Μπράισον βγαίνει στη σύνταξη, κι αντί να ηρεμήσει και να απολαύσει την οικογένεια του, αποφασίζει να περπατήσει το μονοπάτι μήκους 2,200 μιλίων στα Απαλάχια Όρη, μία από τις πιο άγριες και παρθένες ομορφιές της Αμερικής, που εκτείνεται από τη Τζόρτζια έως το Μέιν. Η γαλήνη που τόσο ποθεί να βρει εκεί όμως, δε θα έρθει ποτέ όταν συμφωνεί να τον συνοδεύσει ο παλιός του φίλος, Κατζ. Ο Κατζ πέρασε όλη του τη ζωή να ξεγελά το νόμο με τη γοητεία του, και χρησιμοποιεί την περιπέτεια αυτή για να μην πληρώσει τα αμέτρητα χρέη του. Το πρόβλημα είναι, ότι οι δυό τους έχουν πολύ διαφορετική άποψη για την έννοια «περιπέτεια».

Το καστ
Ο Ρόμπερντ Ρέντφορντ (Μπιλ Μπράισον/Παραγωγός) έχει γίνει σύμβολο της κοινωνικής ευθυνής: φανατικός υπέρμαχος της διάσωσης του περιβάλλοντος και πολιτικά ενεργός, είναι ταυτόχρονα επιχειρηματίας και καλλιτέχνης, με αμείωτο πάθος για ταινίες με ουσία και στο να ενθαρρύνει τους ανθρώπους να εκφράζονται ανοιχτά.
Γεννημένος στη Σάντα Μόνικα της Καλιφόρνια, πέρασε την παιδική του ηλικία με μόνη διασκέδαση τη δημόσια βιβλιοθήκη, το ραδιόφωνο και το τοπικό θέατρο. Του άρεσε από μικρό να βλέπει καρτούν και να ζωγραφίζει. Σπούδασε στο Πανεπιστήμιο του Κολοράντο, αλλά άφησε τις σπουδές του πριν αποφοιτήσει για να πάει στην Ecole des Beaux Arts του Παρισίου. Ο ίδιος θυμάται: «Δεν είχα άλλη πηγή έμπνευσης πέρα από την ίδια μου τη θέληση να εξερευνήσω, αλλά όταν ζωγραφίζεις είσαι κύριος του εαυτού σου. Κανείς δε μπορεί να σου πει ότι δε θα χρησιμοποιήσεις το χρώμα κόκκινο- όλες οι αποφάσεις είναι δικές σου».
Όταν επέστρεψε στις ΗΠΑ παρακολούθησε μαθήματα υποκριτικής στο Μπρούκλιν και την Αμερικανική  Ακαδημία Δραματικών Τεχνών. Ο πρώτος του πρωταγωνιστικός ρόλος ήταν στο Μπρόντγουεϊ, στο Sunday in New York, κι ακολούθησαν τα Little Moon of Alban και Ξυπόλητοι στο Πάρκο- Barefoot in the Park, του Μάικ Νίκολς. Ο πρώτος του ρόλος στη μεγάλη οθόνη ήταν στο War Hunt. Η πρώτη του υποψηφιότητα για Όσκαρ ήρθε το 1973 με το Κεντρί- The Sting.
Έχει πρωταγωνιστήσει σε πολλές ταινίες σε παραγωγή της Wildwood Enterprises, που ίδρυσε ο ίδιος το 1968. Εκτός από εξαιρετικός ηθοποιός, ο Ρέντφορντ έχει σκηνοθετήσει και τα The Μιλάγκρο, η Γη της Σύγκρουσης- Milagro Beanfield War και Το Ποτάμι Κυλά Ανάμεσά μας - A River Runs Through It, για το οποίο ήταν υποψήφιος για Χρυσή Σφαίρα Καλύτερης Σκηνοθεσίας. Υπήρξε διπλά υποψήφιος για Όσκαρ Καλύτερης Ταινίας και Σκηνοθεσίας για το Quiz Show το 1994. Υποψήφιο για Χρυσή Σφαίρα Καλύτερης Ταινίας και Σκηνοθεσίας ήταν και ο Γητευτής των Αλόγων- The Horse Whisperer (1998). Απέσπασε το Όσκαρ Καλύτερης Σκηνοθεσίας για το Συνηθισμένοι Άνθρωποι- Ordinary People το 1980.
Μεγάλο μέρος της ζωής του Ρόμπερτ Ρέντφορντ είναι το Ινστιτούτο Sundance (πήρε το όνομα του από το ρόλο του στο Οι Δύο Ληστές - Butch Cassidy and the Sundance Kid), που ίδρυσε το 1981. Το Φεστιβάλ του Sundance, είναι ένα ετήσιο πρόγραμμα του Ινστιτούτου, και είναι διεθνώς αναγνωρισμένο ως το πιο σημαντικό φεστιβάλ ανεξάρτητου κινηματογράφου.
Το Φεβρουάριο του 1996, ο Ρέντφορντ έλαβε το περίφημο Βραβείο του Σωματείου Ηθοποιών για την συνολική του προσφορά στον κινηματογράφο, ενώ το Μάρτιο του 2002, του απονεμήθηκε τιμητικό Βραβείο Όσκαρ για τα επιτεύγματα και την προσφορά του. Ζει μόνιμα στο Σάντανς της Γιούτα.
Ο τρεις φορές υποψήφιος για Όσκαρ Νικ Νόλτε, έχει διατηρήσει την ακεραιότητα του σε ολόκληρη την καριέρα του ως ηθοποιός, οδηγώντας τον στο ρόλο του παραγωγού που έχει σήμερα με την σφραγίδα της εταιρίας του Kingsgate Films.
Για την ερμηνεία του στο Οδύνη-Affliction, έχει τιμηθεί με Όσκαρ και Υποψηφιότητα για Χρυσή Σφαίρα. Για τον Πρίγκηπα της Παλίρροιας- The Prince of Tides (1981) απέσπασε τη Χρυσή Σφαίρα, ενώ ήταν υποψήφιος και για Όσκαρ. Υπήρξε άλλη μία φορά υποψήφιος για Όσκαρ για την ερμηνεία του στο Warrior το 2011.
Ο Νικ Νόλτε γεννήθηκε και μεγάλωσε στην Όμαχα της Νεμπράσκα, κι έπαιζε ράγκμπι πριν τον απορροφήσει το θέατρο. Σπούδασε υποκριτική στην Ακαδημία Stella Adlers του Λος Άντζελες. Αρχικά, ταξίδεψε πολύ με περιοδεύοντες θιάσους.
Ο ρόλος που τον καθιέρωσε ήταν στην τηλεοπτική σειρά Rich Man, Poor Man. Έκανε το ντεμπούτο του στον κινηματογράφο στο Ο Βυθός- The Deep, με τη Ζακλίν Μπισέ.

Η Έμα Τόμπσον είναι η μοναδική ηθοποιός μέχρι σήμερα που έχει τιμηθεί με Όσκαρ Καλύτερης Ηθοποιού και Σεναρίου.
Το 1992, η Τόμπσον προκάλεσε αίσθηση με την ενσάρκωση της Μάργκαρετ Σλέγκελ στην ταινία Επιστροφή στο Χάουαρντς Εντ -Howards End. Απέσπασε το Βραβείο Καλύτερης Ηθοποιού σε όλα τα δυνατά Βραβεία που υπάρχουν: BAFTA, Los Angeles Film Critics, New York Film Critics, Χρυσές Σφαίρες και Όσκαρ. Την επόμενη χρονιά ήταν υποψήφια για Όσκαρ για τα Απομεινάρια μιας Ημέρας- The Remains of The Day και για το Εις Το Όνομα του Πατρός- In the name of the father. Το 1995, η διασκευή της Τόμπσον του κλασικού μυθιστορήματος Λογική κι Ευαισθησία- Sense and Sensibility της χάρισε το Όσκαρ Καλύτερου Διασκευασμένου Σεναρίου, καθώς και τη Χρυσή Σφαίρα Καλύτερου Σεναρίου. Ήταν επίσης υποψήφια για την ερμηνεία της στην ταινία στα Όσκαρ και τις Χρυσές Σφαίρες. Υποψήφια για Χρυσά Σφαίρα,  SAG και BAFTA, ήταν και για την ερμηνεία της στο Η Μαγική Ομπρέλα- Saving Mr. Banks το 2013.
Η Έμα Τόμπσον έκανε το ντεμπούτο της στον κινηματογράφο το 1988, στην κωμωδία Για Ψηλού... Πήδημα- The Tall Guy
Γεννήθηκε στο Λονδίνο, από πατέρα θεατρικό σκηνοθέτη και μητέρα ηθοποιό. Σπούδασε φιλολογία στο Cambridge, όπου συμμετείχε στο θίασο της σχολής Footlights. Πρόεδρος του θιάσου ήταν ο Χιου Λόρι.
Η Έμα Τόμπσον είναι Πρόεδρος του Ιδρύματος Helen Bamber, μιας οργάνωσης για τα ανθρώπινα δικαιώματα που ιδρύθηκε το 2005, για να βοηθήσουν στην επανένταξη ανθρώπων που επέζησαν από κατάφωρες παραβιάσεις ανθρωπίνων δικαιωμάτων.
Η Έμα Τόμπσον είναι μέλος της Greenpeace και συμμετείχε ενεργά στην καμπάνια «Σώστε την Αρκτική». Είναι επίσης πρέσβειρα της ActionAid από το 2000, κι έχει επισκεφτεί μέχρι σήμερα την Ουγκάντα, την Αιθιοπία, τη Μοζαμβίκη, τη Νότια Αφρική και τη Λιβυρία σε διάφορες αποστολές του οργανισμού.

Ο σκηνοθέτης
Ο Κεν Κουάπις είναι σκηνοθέτης για την τηλεόραση και τον κινηματογράφο. Το Ταξίδι στην Αλαμπάμα είναι η 11η μεγάλου μήκους ταινία του.
Έχει σκηνοθετήσει τους πιλότους για οχτώ τηλεοπτικές σειρές, μεταξύ των οποίων τα The Larry Sanders Show, The Bernie Mac Show και The Office. Ήταν υποψήφιος Emmy για τη σκηνοθεσία του πρώτου επεισοδίου της τρίτης σεζόν The Office (“Gay Witch Hunt”).  Έχει σκηνοθετήσει επίσης το 100ο επεισόδιο και το φινάλε της σειράς.
Σπούδασε σκηνοθεσία στο Πανεπιστήμιο Northwestern University της Νότιας Καλιφόρνια.
Φιλμογραφία (κινηματογράφος) :
A Walk in the Woods (2015)                           
Big Miracle - Το Θαύμα της Αλάσκας (2012)                                    
He`s Just Not That Into You - Απλώς Δεν Σε Γουστάρει (2009)                               
License to Wed - Αδεια Γάμου (2007)                                    
The Sisterhood of the Traveling Pants - Ενα Μπλου Τζιν για Τέσσερις (2005)                    
The Beautician and the Beast - Η Κούκλα και το Τέρας (1997)                                
Dunston Checks In - Ο Επισκέπτης που Ηρθε από τη Ζούγκλα (1996)                              

Vibes - Μαθητευόμενοι Προφήτες (1988)